Minicaravan (teardrop) bouwen met een minibudget

Door Silvos op woensdag 3 mei 2017 00:44 - Reacties (36)
Categorie: -, Views: 4.884

Beste Tweakers,

Ik mag graag op (kampeer)vakantie gaan maar door omstandigheden heb ik zeer weinig te besteden. Daarom ben ik begonnen met het uitwerken van een plan waarmee ik met zeer weinig middelen toch een tiental keer per jaar in redelijk comfort op vakantie of een weekendje weg kan. In deze blogserie wil ik jullie op de hoogte houden van de voortgang van het project.

Het allergoedkoopste is natuurlijk een backpacktentje en gaan fietsen maar dat is mij iets te spartaans. Ik wilde graag als autoliefhebber zelf achter het stuur (zolang het nog kan ;) ) en toch iets meer dan alleen een opgooitentje om net wat meer slaapcomfort te hebben. Enkele belangrijke eisen;
  • Snel/gemakkelijk op te zetten (ivm met kortere weekendjes of doorreizen)
  • Redelijke isolatiewaarde/comfort – ik wil ook in het voorjaar en het najaar op stap kunnen (hierdoor vielen eigenlijk alle tenten af)
  • Enige mate van zelfvoorziening zodat je je ook op de wat karigere camping of een weiland jezelf kan redden.
  • Vierde eis is dat het erg goedkoop moest zijn in aanschaf en gebruik
De oplossing die voor mij het meeste in de buurt kwam was een teardrop caravan.
http://cdn.blog.rvshare.com/wp-content/uploads/2015/06/vintage-teardrop-trailer.jpg
Echter die hebben een paar nadelen, de eerste is dat je er echt alleen in kunt slapen en achter kunt koken, dus je kunt er niet echt fatsoenlijk in zitten als het een keer echt slecht weer is en ze zijn bizar duur (voor wat je krijgt in mijn ogen). Het goedkoopste 2e hands exemplaar op marktplaats kost bijna 5000 euro.
Ik had een budget voor ogen van maximaal 2500 euro voor de caravan + trekkende auto met een extra budget van 100 euro gemiddeld per vakantie/weekendje (1000 euro per jaar) voor reiskosten, overnachting en tolgelden (eten behoort tot de normale uitgaven). Dit lijkt wellicht erg weinig maar toch kun je hier een heel eind mee komen maar dan moet je wel zelf aan de slag – en niet al te veel wensen. Spartaanse luxe zogezegd.

We beginnen met het trekkend voertuig.
https://www.sanx.nl/111.jpg
Voor een kleine 1000 euro heb ik een Peugeot 106 op diesel aangeschaft, handig voor de woonwerk kilometers maar ook bijzonder geschikt als goedkope trekauto voor een mini caravan. De auto heeft weinig geen luxe aan boord maar beschikt wel over een trekhaak en is technisch in goede staat. Praktijkverbruik van de bijna onverwoestbare 1500cc diesel is circa 1:20 en met een leeggewicht van 850 kg is de wegenbelasting 53 euro per maand. Afhankelijk van de jaarkilometers levert dit een kostprijs op van circa 12 tot 14 cent de kilometer. Veel beter ga je het niet krijgen.

Dan de teardrop
Gezien mijn budget had ik geen andere keuze dan zelf bouwen. Maar zelfs dan zou het qua materiaalkosten en inrichting wel eens een lastige opgave kunnen worden. Gelukkig heeft een goede vriend van mij een ruime loods + werkplaats waar ik kosteloos gebruik van mag maken, daarnaast heb ik een lokale materialenleverancier gevonden die bereid was een deel van het benodigde plaatmateriaal te sponsoren. Daardoor ben ik in eerste instantie aan ruwe materialen (houten plaatmateriaal, verf en isolatiemateriaal) slechts 500 euro kwijt. Een onderstel hoop ik voor rond de 200-300 euro via marktplaats op de kop te tikken. Daarmee heb ik nog een kleine 700 euro over voor klein materiaal (scharnieren, sloten, bekabeling) en inrichting (koelbox, matras, etc), dit leek me met enig kunst- en vliegwerk wel haalbaar. Daarop ben ik aan de slag gegaan in sketchup om mijn eigen teardrop te ontwerpen – daarbij wilde ik iets moderns en dit is het resultaat:
https://www.sanx.nl/112.jpg
Als niet-professioneel ontwerper ben ik er zelf redelijk tevreden over (het design lijkt redelijk in balans) maar alle feedback is welkom. Qua formaat is hij iets groter dan een klassieke teardrop, ongeveer 3,1 meter lang (exclusief dissel), 1,8 meter hoog en 1,5 meter breed. De voornaamste reden hiervoor is dat ik een mini zithoekje wilde toevoegen. Tussen het bed en het keukenblokje zitten twee klapstoeltjes en zodat je bij echt slecht weer of kou binnen kunt zitten als je zou willen. Dit heb ik functioneel versterkt door het ‘keukenblokje’ open te houden zodat het via de achterklep van buitenaf benaderbaar is (zoals bij een normale teardrop), maar vanuit binnen ook te benaderen is zodat je het kunt gebruiken als tafel. Bedoeling is dat de ruit in de achterklep en de achterklep zelf los van elkaar open kunnen zodat je kunt kiezen hoe beschut je wilt zijn. In zomer geeft het ongebruikte zithoekje plaats aan extra opslagruimte.
https://www.sanx.nl/113.jpg
Daarnaast blijf ik natuurlijk een tweaker en wil ik uiteindelijk de caravan voorzien van enkele slimme functies. Zoals ledverlichting en dakventilatie die je kunt besturen via een smartphone maar ook bijvoorbeeld een slimmere stroomvoorziening. Zo lijkt mij een 40.000 mAh powerbank qua gewicht en kosten efficiŽnter dan een 30aH autoaccu zonder in te leveren op vermogen. Echter de meest powerbanks laten zich niet tegelijk laden en ontladen en ik weet ook niet hoe je zoiets zou doorlussen naar de stroomvoorziening van een camping. Wat betreft elektra ben ik het minst ervaren dus wat tips en tricks zijn meer dan welkom :-D. Evenals toffe suggesties voor functionaliteit natuurlijk om toe te voegen.

Volgende week hoop ik tijd te hebben om een chassis aan te schaffen en te starten met de bouw. Nogmaals alle tips en adviezen zijn in de tussentijd welkom.

En nu?

Door Silvos op woensdag 8 februari 2017 01:52 - Reacties (17)
Categorie: -, Views: 3.379

Dit is wat ik ongeveer anderhalve week geleden dacht toen ik het zeer nare bericht kreeg dat mijn zusje (nog geen 30 jaar oud) was overleden. Omwille van persoonlijke- en privacyredenen ga ik het hoe en waarom niet toelichten maar wel wil ik jullie een indruk geven van wat er voor mij persoonlijk dan gebeurde in een week daarna ‘en nu dan?’ Zogezegd.

Eerst kwam voor mij de schok, het ongeloof toen ik het nieuws kreeg. Enerzijds ben je er van overtuigd dat het niet waar is en komt er ontkenning in je op. Anderzijds weet je dat de persoon aan de andere kant van de lijn geen grapje maakt en dat het echt is, maar het besef moet nog even inzinken. Dit gebeurde bij mij middels een spreekwoordelijke baksteen die letterlijk in mijn maag viel. Ik was op dat moment in de auto onderweg naar huis en had de boodschappen op de bijrijdersstoel staan. Mijn eerste ingeving was om een van de halve liter blikken bier in het boodschappenkrat naar binnen te slaan maar ik kon me daar nog net van weerhouden, bedenkend dat dit geen strak plan was na de schok die ik net had gehad. Daarna volgende een avondvullende confrontatie met familie waarin eindeloos werd gesproken over het hoe, waarom en natuurlijk de eerste herinneringen. Afgezien van 20 minuten alleen in de auto had ik toen ik ging slapen geen moment rust voor mezelf gehad en er volgde dan ook een slapeloze nacht waarin alles wat was gebeurd de revue passeerde en het schokkende nieuws een beetje begon in te zinken.

De dag erna komt het onwerkelijke besef daadwerkelijk door maar krijg je ook gelijk zoveel informatie op je bord dat je er verder niet meer over na denkt. Allerlei praktische, ogenschijnlijk onbetekenende zaken dienen in rap tempo afgehandeld te worden om tijdig een afscheid plechtigheid te kunnen organiseren. Je gaat in gesprek met banken, uitvaartondernemers, verzekeraars en voert gesprekken waarvan je (ik althans) dacht dat je ze nooit zou moeten of willen voeren – ook krijg je keuzes als welke soort bloemen, wat maakt mij dat uit het lijkt zo irrelevant.

In de dagen daarna begin ik minder en minder nuttig te worden voor mijn ouders. Ik ben niet het type dat zich kan laten leven in zo’n moment, het besef was ingezonken en ik had tijd nodig om dat te verwerken terwijl mijn ouders zich meer lieten meeslepen in het moment, alle mensen en familie die zich druk maakte om hun. Overdag zonderde ik me af om in alle rust na te denken over wat was gebeurd, in de avonden sprak ik af met vrienden. Deels om mijn verhaal te vertellen, maar deels om ook over onzin en dagelijkse gebeurtenissen te praten, even wat afleiding van de beslommeringen.

Na enkele dagen begonnen zich naast emoties ook ernstige symptomen van stress te vormen, ik ben namelijk geen sociaal persoon en bepaalde verwachtingen die de familie had gevormd van mij omtrent de plechtigheid waren als extra bakstenen in mijn maag. Achteraf vormden deze dagen een wazige onaangename combinatie van emoties en stress waar ik me niet veel van kan herinneren.

Uiteindelijk was er dan de dag van de plechtigheid, deze verliep boven verwachting goed, zoals vaker met stress maak je je uiteindelijk drukker dan nodig is. Voor zowel mij als mijn familie verliep de plechtigheid en alle sociale activiteiten eromheen zo goed mogelijk als de omstandigheden het toelieten. Ik ben achteraf trots en opgelucht dat wij mijn zusje een waardig en mooi afscheid hebben kunnen geven. Maar dan komt de dag er na, en nu? De plechtigheid is achter de rug het besef is enigszins ingedaald maar verder dan deze dag heb je niet gedacht.

Dat is de aanleiding voor het schrijven van deze Blog. Ik ben zelf licht overmatig drankgebruiker en daarnaast een fervent roker voor de afgelopen 10 jaren. Bovenstaande deed mij naast alle emoties ook beseffen hoe relatief het leven is, hoe kort het leven is en hoeveel tijd je eigenlijk verspild met nutteloze dingen. Ik heb mijzelf dus een doel gesteld; stoppen met roken nadat alle verplichtingen achter de rug waren. Inmiddels ben ik 48 uur rookvrij, voor het eerst in jaren. (ik was namelijk een echte koppige roker, ondanks griep e.d. rookte ik gewoon door). Echter afgelopen avond wist ik even niet waar ik het moest zoeken, met alle emoties nog zo vers en de stress van het niet roken daarbij dus besloot ik deze blog te schrijven – en het lucht reeds op.

Het doel van deze blog? Voornamelijk uiteraard emoties en frustraties van mij afschrijven, ik hoop dat het een niet al te warrige blog is geworden. Daarnaast wil ik mensen die dit lezen een boodschap meegeven, hoe clichť het ook klinkt, het leven is bijzonder relatief, ga meer genieten van het leven en maak je minder druk om kleinigheden en dagelijkse beslommeringen!

Rekeningrijden een goed idee?

Door Silvos op maandag 5 december 2016 00:18 - Reacties (28)
Categorie: -, Views: 3.061

Is rekeningrijden een goed idee?

Recent verscheen er in de Volkskrant weer een artikel over rekeningrijden. De strekking van het artikel was dat rekeningrijden de komende jaren onontkoombaar wordt door de toenemende filedruk en de aantrekkende economie, ook gaf het wat achtergrondinformatie over waarom rekeningrijden tot op heden niet is ingevoerd. Aanleiding voor mij om er een blog over te schrijven
.
In principe IS rekeningrijden een goed idee. Betalen voor gebruik in plaats van voor bezit. Het uitgangspunt is dat mensen hierdoor bewuster omgaan met autogebruik wat goed is voor het milieu en voor de filedruk. Ik zie vaak genoeg mensen die zelfs te lui zijn om het stukje van de parkeerplaats van de supermarkt naar de ingang te lopen en die met draaiende motor door iemand worden afgezet voor de ingang. Of de grote hoeveelheid auto’s bij basisscholen tijdens de bel. Niet alleen milieuonvriendelijk en vaak onnodig maar ook nog eens gevaarlijk voor de verkeersveiligheid.

Zo zijn er nog veel meer voorbeelden te noemen. Waarom zouden we dit dan niet invoeren, als blijkt dat een krappe meerderheid van de Nederlandse bevolking voor is en er een economische en ecologische noodzaak aan ten grondslag ligt? Het antwoord hierop is dat ik persoonlijk mijzelf sterk afvraag of de regering in staat is om dit eerlijke systeem ook op een eerlijke manier in te voeren.

Een aantal argumenten die een eerlijke invoering (en dus ook een maatschappelijke breed gesteunde) vorm van rekeningrijden in de weg staan;

1) Rekening rijden bestaat al
In principe maken we al gebruik van een vorm van rekeningrijden. Dit zijn de hoge accijnzen verwerkt in de brandstofprijzen. Natuurlijk zijn hier wat twijfelgevallen zoals elektrische auto’s en zeer zuinige auto’s maar het valt niet te ontkennen, wie meer rijdt, verbruikt maar brandstof en betaald dus meer accijnzen. Veel mensen laten zich dus al niet afschrikken door de extra kosten voor het (onnodig) gebruik maken van de auto. Daarnaast rijst natuurlijk de vraag of het nog verder differentiŽren van verbruik en bezit niet vooral ten koste gaat van de mensen die wel moeten reizen (omdat er bijvoorbeeld geen fatsoenlijke OV-verbinding is), maar dat niet kunnen omdat de kosten straks te hoog worden. Immers een groot deel van de spits bestaat uit lease-rijders, mensen die dit soort kosten niet in hun eigen portemonnee voelen. Dus het grootste effect zal behaald worden op recreatief verkeer en mensen met een eigen auto.

Voor de grap wil ik daar een eens een (fictief/speculatief) rekenvoorbeeld tegenover zetten van mijn eigen auto. Ik rij in een klein, zuinig Peugeot 106’je op benzine. De wegenbelasting hiervoor bedraagt 78 euro per kwartaal met een gemiddeld verbruik van circa 1:15. In dit voorbeeld rij ik op weekdagen 50 km woon werk verkeer (in de spits), noodzaak, er is geen goede ov-verbinding. Elk weekend doe ik met de auto boodschappen (5 km), eigen onnodig, en 1x per maand ga ik naar een recreatieve beurs (150km) (kan ook wel met de trein maar ik vind die auto zo lekker makkelijk). Totaal kilometers per maand; circa 1170 km. Huidige kosten; 26 euro wegenbelasting + 78 liter benzine (op 4-12-16 is dit 127 euro waarvan circa 60 euro accijns. Van de totale kosten van grofweg 150 euro) is dus ruim de helft belasting. (even onderhoud etc. buiten beschouwing gelaten want dat is minder relevant voor het rekeningrijden). Het lastige is om een kilometertarief te bepalen aangezien veel informatie gedateerd is, daarom ben ik uitgegaan van meerdere staffels. Uitgangspunt is dat de kosten voor de verantwoorde / zuinige rijder niet toenemen. 26 euro wegenbelasting op 1170 km komt neer op iets meer dan 2 cent per kilometer. Daarbovenop betaal ik nu een ‘verbruiksheffing’ in de vorm van accijnzen van ruim 5 cent per kilometer. Belaste kosten bedragen in dit geval dus ruim 7 cent per kilometer. Nu is het belangrijkste nadeel van accijns en het grootste voordeel van kilometerheffing dat belast kan worden per tijdvak/wegvak om zo effectief de filedruk te verminderen. De kosten voor een gewone kilometer bedrag dus 2 cent, en voor rijden in de spits hanteer ik het dubbele tarief, 4 cent. In dit scenario ga ik 40 euro betalen voor mijn woonwerk kilometers (spits) en 3,40 voor mijn privť kilometers. Deze tarieven zijn lager dan wat is voorgesteld in initiŽle voorstellen over kilometerheffing, desondanks ben ik als ‘kleine’ rijder met een jaarkilometrage van nog geen 15.000 km per jaar al bijna 20 euro per maand duurder uit. De grap is hierbij dat dit vooral zit in de woonwerk kilometers (dat wordt onderhandelen bij het volgende functioneringsgesprek) en dat de vrijetijdskilometers (die ik best per trein/fiets zou kunnen doen), slechts 3,40 euro per maand bedragen, niet een bedrag waarvoor ik de auto zou laten staan.
Dit is natuurlijk een heel specifiek voorbeeld.

Maar om het in perspectief te plaatsen; we nemen nu iemand met een dikke diesel van 2000 kg. Die maar liefst 30.000 km per jaar rijdt waarvan 15.000 kilometer onnodig in de spits. Omdat het een diesel betreft is de standaardprijs 4 cent per kilometer en de spitsprijs 8 cent per kilometer. Deze man zou gemiddeld 1800 euro per jaar kwijt zijn aan de kilometerprijs. Echter hij is nu bijna 2400 euro per jaar kwijt aan wegenbelasting, deze meneer staat dus breed te glimlachen. Het tarief zal dus verder omhoog moeten en wellicht ook verder gedifferentieerd moeten worden. Bijvoorbeeld de eerste 10K kilometer betaal je 2 cent, de volgende 10K kilometer betaal je 3 cent etc. Echter het wordt zo snel bijna onmogelijk om dit eerlijk te doen, sowieso zullen in bijna alle scenario’s de kosten voor de automobilist stijgen, tenzij je minder dan 1000 km per jaar rijdt (maar je kunt je afvragen waarom je dan een auto hebt) en daarnaast hoe hoger/extremer de tarieven hoe effectiever de heffing is, maar hoe harder je een kleine groep weggebruikers pakt die om 1 of andere redenen wel veel kilometers moet maken of wel op een specifiek tijdstip ergens moeten zijn.

2) Leaserijders
2) Argument 2, in het verlengde op het bovenstaande zijn er de leaserijders. Een aanzienlijk deel van de auto’s in de spits bestaat uit leaseauto’s. Vaak met kosten die voor de baas zijn. Met andere woorden je straft in dit geval de bedrijven en niet de automobilist. Nu is dit op zich niet eens zo gek, want het kan de werkgever aanmoedigen om een ander beleid te gaan hanteren met betrekking tot flexibel werken, flexwerken of verschoven werktijden. Echter in sommige gevallen zal dit niet kunnen of heel moeilijk zijn, en de bedrijven die hier welwillend in zijn zullen tijd nodig hebben om veranderingen door te voeren. Het effect wat op dit vlak behaald zal worden is dus beperkt en bovendien pas na enige tijd zichtbaar. Belastingvoordelen zouden hier een effectievere aanpak hebben is mijn gevoel.

3) Openbaar vervoer
3) Het derde argument is openbaar vervoer. Er zijn teveel vlakken waarop openbaar vervoer tekort schiet. Denk aan overvolle treinen, metro’s en trams, vertragingen en beperkte dienstregelingen in de buitengebieden. De grap is daarbij ook dat je al harder wordt belast in de spits bij de NS (je kunt immers geen korting krijgen tijdens de spits). Dus om een automobilist vanuit de spits te laten overstappen naar de trein moet je al van goeden huize komen. Nogmaals, de belastingvoordelen voor werkgevers om in zijn algemeenheid te doen aan spreiding van de spits lijkt mij effectiever. Maar ook hier weer een voorbeeld; een enkele reis Maastricht – ’s Hertogenbosch kost 20,10 euro 2e klas en en 34,20 1e klas (enkele reis, vol tarief), en neemt ongeveer 1,5 uur in beslag. Met de auto is dit 125 kilometer over 1 uur en een kwartier. Brandstofkosten; 13 euro. Hier komen natuurlijk nog vaste lasten bij zoals verzekering en wegenbelasting maar met dat zuinige Peugeotje stelt dat niet zoveel voor. Het is toch bizar dat ik in een koekblik van bijna 900 kg in mijn eentje op een dergelijke reis sneller en goedkoper uit ben dan bij de NS? Ik denk het openbaar vervoer goedkoper moet om te concurreren met de automobiel. Daarbij is comfort een goede tweede aangezien natuurlijk ten opzichte van de auto veel comfort inlevert.

4) Privacy
4) Het vierde en laatste argument is natuurlijk privacy. (we blijven op Tweakers ;-)) en in het verlengde daarvan invoeringskosten. Er zijn gigantische bedragen gemoeid met het inbouwen van een zwart kastje in elke auto waar ook nog eens niet al te makkelijk mee gesjoemeld kan worden. Daarnaast zijn er even gigantische bezwaren gemoeid met de privacy inbreuk die dit potentieel met zich meebrengt. Denk aan de belastingdienst die inzage krijgt in de kentekenregistratie van camera’s en het ‘trackrecord’ van de overheid op ICT gebied. Het is veilig om aan te nemen dat de gegevens hoe dan ook op een of andere manier zullen lekken en niet beperkt zullen blijven tot gebruik voor het belasten / berekenen van de kilometerheffing. Nu komt hier vast ergens in de reacties wel de dooddoener te staan, maar ik heb toch niets te verbergen. En inderdaad, als je je netjes aan de snelheid houdt, geen hele vreemde plekken bezoekt wat zou er dan mis mee zijn dat iemand kan meelezen waar jij allemaal bent geweest. Allereerst gaat het om het idee, dat het niet prettig is dat iemand kan meekijken met wat je doet. Ik neem aan dat de meesten van jullie de gordijnen niet openlaten als je liefde bedrijf met je vriendin. Volstrekt normaal, maar niet iets wat je graag deelt met de hele wereld. Daarnaast geldt een sterk argument wat niet is kan komen. In eerste instantie gebruikt de overheid de data enkel voor het sturen van de factuur. Maar wat als er meer gedaan gaat worden met die gegevens. Oh u reedt 2 km te hard op brug X, wij sturen automatisch een factuur. Of u ging wel erg scherp door bocht Y wij hebben uw verzekeraar geÔnformeerd dat u een roekeloze rijstijl heeft. En dan hebben we het over overtredingen, maar stel je voor dat dit systeem wordt gebruikt om de kosten verder te differentiŽren. We hebben geconstateerd dat het nog steeds wel heel erg druk is op weg Z en er is geen geld om de weg te verbreden, daarom nu nog een extra spitsheffing op die weg om u te ontmoedigen daar te rijden.

Het is wel een flinke blog geworden constateer ik nu. TLDR; aan het invoeren van rekeningrijden, hoewel in concept een goed idee kleven een aantal nadelen. Met name met betrekking tot de kosten van invoering, privacy bezwaren en het zeer complexe vraagstuk van eerlijke beprijzing voor de meest voorkomende situaties. Daarnaast is het OV vaak geen goed alternatief door de hoge prijzen en het gebrek aan comfort. Ik zie persoonlijk veel meer in de volgende oplossingen;
- Micro mini heffingen. Het sterk belasten van hele korte autoritten. Zoals ritten naar de supermarkt, nabijgelegen school of je werkgever die 3 kilometer verder op ligt. Dit zijn vaak onnodige ritten, uiteraard kunnen mensen die bijv. slecht ter been zijn hiervoor een ontheffing aanvragen. Een beetje vergelijkbaar met parkeerheffing maar dan voor gebruik. Nu wordt je bestraft voor het stilstaan ;-).
- Aantrekkelijker maken van het OV/ meer investeren in het openbaar vervoer.
- Subsidies aan bedrijven. Ik meende ergens te lezen dat er een tekort van 6 miljard was op investeringen in zowel het spoorwegennet als het wegennet in de komende jaren. Voor de beeldvorming; voor 6 miljard euro kan je 50.000 bedrijven gemiddeld een subsidie van 120.000 euro per bedrijf(!) geven. Natuurlijk is dit niet zo zwart wit maar het lijkt me dan er meer dan voldoende mogelijkheden zijn om zelfs met een veel lager bedrag een aanzienlijk aantal bedrijven te motiveren / tegemoet te komen in de kosten voor de transitie naar een minder spits-afhankelijke werkwijze.

Bedankt voor het lezen van mijn blog, benieuwd naar de reacties.

Banken die dromen waarmaken

Door Silvos op zaterdag 24 september 2016 22:03 - Reacties (28)
Categorie: -, Views: 4.270

Beste Tweakers,

Het is een tijdje geleden dat ik een blog heb geschreven, maar door een paar advertenties die ik vandaag kreeg voorgeschoteld op Tweakers kon ik het niet laten. De blog heeft weinig met logistiek te maken maar is hopelijk toch informatief / vermakelijk.

Deze blog gaat over banken, het type waar je geld op stort. Nu hoop ik niet dat het een al te zeikerig verhaal wordt maar ik hou niet van banken. De reden? heel simpel, banken houden niet van mij. Ik ben namelijk een eigenwijze ondernemer met weinig geld. Nu ben ik met een paar jaar ondernemen wat wijzer geworden. Maar vroeger dacht ik dat banken naast eigenbelang ook nog zoiets kende als maatschappelijk belang of op zijn minst maatschappelijke verantwoordelijkheid. Dat blijkt echter tegen te vallen. Toch hebben onze grootbanken de meeste prachtige slogans om je anders te doen geloven zoals;

ABN Amro ‘meer mogelijk maken’
Rabobank ‘een bank met ideeŽn’, ‘Het is tijd voor een bank die het anders doet, het is tijd voor de Rabobank’

Maar de ING gaat nog een stapje verder, met deze 2 recente ads op tweakers;
http://i64.tinypic.com/2056s1w.jpg
‘I’m involved in a bank that helps flex workers to finance their dreams’
‘Ik werk mee aan een bank die voelt als een start-up’


Als ik dit lees gaat het bij mij gelijk kriebelen. Een bank die aanvoelt als een start up? Op misschien Bunq na is er niet zoiets in Nederland. Sterker nog, banken zijn voor mijn gevoel de meest logge organisaties naast overheidsinstanties. Iets simpels als in het weekend geld overmaken is heden ten dage nog niet eens mogelijk. Maargoed, laten we ze deze uitspraak vergeven want ze helpen immers je dromen waar te maken. Nu ben ik geen flexwerker maar ondernemer en heb ik hier misschien een scheve kijk op. Maar van alle grootbanken is er geen enkele die er zelfs maar over na denkt om een (startende) ZZP’er een krediet te verstrekken. Borgstelling, goed ondernemingsplan, het maakt niets uit. Het enige wat helpt zijn keiharde jaarcijfers over een geruime periode of het bezit van onroerend goed. Maar je kunt je afvragen of je dan (wel zo hard) een lening nodig hebt.

Allemaal verwijzen ze je trots door naar Qredits, een organisatie die er is voor startende ondernemers die moeilijk een krediet kunnen krijgen. In de praktijk functioneert Qredits echter tegenwoordig net als een bank. Ze vinken een checklist af en als ergens een vinkje ontbreekt gaat de aanvraag de prullenbak in. Nu zal het voor mensen in loondienst misschien iets makkelijker zijn, maar sinds de economische crisis en met name de terugloop van vaste contracten is het niet makkelijker geworden om als starter bijvoorbeeld een hypotheek te krijgen of bijvoorbeeld een geld voor een bruiloft. (dat is wat mij betreft dromen waarmaken, een onderneming starten, een droomhuis kopen of een bijzonder moment in je leven kleur geven).

Nu zou ik een boek vol kunnen schrijven over mijn ergernissen bij banken. (storingen met internetbankieren, slecht werkende apps, hypotheekschandalen etc), maar er zijn 2 dingen die mij het meest irriteren dus daar ga ik het bij houden;

- Allereerst de maatschappelijke verantwoordelijkheid van banken. Voor kredietcrisis kon je met een bijbaantje als vakkenvuller een creditcard krijgen met een hoge bestedingslimiet. Na de crisis kun je met een bovenmodaal inkomen op basis van een jaarcontract amper een redelijk geprijsde auto financieren. Nu ben ik niet perse een voorstander van lenen, maar we leven nou eenmaal in een maatschappij waarbij dit is ingebakken. Je kunt niet verwachten dat een traag en log economisch systeem in een paar jaar compleet veranderd. Als banken nou eens hun maatschappelijke verantwoordelijkheid namen; namelijk nuance. Er is een middenweg tussen kredieten verstrekken bij een pakje boter in gunstige economische tijden en de markt compleet op slot gooien in slechte economische tijden.

- Het tweede zijn natuurlijk de slogans. Ik heb me altijd afgevraagd of er geen verbod bestaat op het uiten van onwaarheden in slogans of reclames. Net zoals het UWV, ‘werken aan perspectief’. Iedereen die ooit met het UWV te maken heeft gehad of iemand kent die ermee te maken heeft gehad weet dat het UWV bij uitstek een ultra bureaucratische organisatie is die strak de regels volgt zonder te kijken naar het persoonlijke of menselijke aspect. Wat in veel gevallen juist het perspectief vormt, nu is dat op zich niet eens zo vreemd gezien wat het UWV doet, maar dan zo'n slogan voeren? Ik weet dat het vanuit mijn luie stoel makkelijk is om grote instellingen te bekritiseren, maar beste marketingjongens van ING, Rabobank, Abn Amro (en het UWV), zorg er alsjeblieft voor dat er een overbrugbaar verschil zit tussen jullie marketingsuitingen en de praktijkervaring van jullie klanten.

En 24/7 betalingen verwerken, dat is nou nog eens een idee om meer mogelijk te maken. Het is tijd voor een bank die het anders doet, het is tijd voor betalen in het weekend.

Bedankt voor het lezen, ik ben benieuwd naar de reacties.

Review Homido VR vs. VR Box 2.0

Door Silvos op zaterdag 19 maart 2016 21:30 - Reacties (5)
Categorie: -, Views: 4.431

Inleiding
Virtual Reality is de hype van het komende jaar volgens velen dus heb ik mij er ook maar eens in verdiept. Terwijl grote fabrikanten als Sony en HTC hun nieuwe (dure) hoogstandjes introduceren zijn er een toenemend aantal betaalbare alternatieven om te genieten van een Virtual Reality ervaring. Voornamelijk Google Cardboards en de vele plastic varianten daarop. In deze review zal ik twee brillen testen, daarnaast verwacht ik in de toekomst met name onbekende Chinese varianten te importeren die ik zal vergelijken met reeds de geteste brillen. Belangrijk uitgangspunt daarbij ik dat ik zelf een brildrager ben en dus een Virtual Reality bril wil die je kunt dragen met gewone bril of die in is te stellen voor een oogafwijking.

Testinformatie: Ik test alle brillen met een Samsung Galaxy Note 4, een vrij grote telefoon met 1440pixel resolutie. Mijn tests zijn gericht op consumptief gebruik (het bekijken van video) waarbij ik AAA VR cinema voor Android gebruik in combinatie met 1440p of hogere stereoscopische 180 graden video’s en 360 graden videos.
http://i65.tinypic.com/n4d38.jpg

Verpakking & bouwkwaliteit
Beide producten worden geleverd in een simpele doos waarbij de Homido een paar plaatjes heeft op de zijkant en de VR Box 2 geleverd wordt in een minimalistische, strakke witte doos zoals je tegenwoordig veel bij smartphones ziet. De Homido bevat nog enkele lenshouders, een opberghoes en beide producten worden geleverd met een schoonmaakdoekje. Wat gelijk opvalt is het gigantische verschil in formaat. De homido is net iets groter dan de Note 4 en ongeveer 9 cm diep terwijl de VR Box 2 bijna twee keer zo groot is! Wel ziet de VR Box 2 er wat strakker uit en voelt hij niet echt minder comfortabel aan ondanks de toename in formaat en gewicht. Beide brillen hebben een goede bouwkwaliteit en de bewegende delen zien er duurzaam uit.

Gebruiksgemak & instelmogelijkheden
Gebruiksgemak en instelmogelijkheden zijn de eerste punten waar dit soort brillen in tekort schieten, ondanks de simpele constructie (het is feitelijk slechts een stuk plastic met 2 lenzen) kunnen sommige designkeuzes zorgen voor ongemak en irritatie.

Homido VR
Gebruiksgemak; de Homido is zoals gezegd vrij compact en heeft een simpele clip van hard plastic waar de telefoon tussen geklemd wordt. Voordeel is het kleine formaat en de simpele constructie, de clip is voldoende robuust en breekt niet snel af. Wel heeft dit een aantal nadelen, zo kan de telefoon makkelijk bekrast worden bij het in en uitnemen, een screenprotector is dus aan te raden. Door het open klemsysteem kan de telefoon bovendien makkelijk scheef komen te zitten en het is mij al vaak overkomen dat de volumeknoppen ingedrukt werden doordat de telefoon te ver ‘zakt’ in de clip of dat je per ongeluk op de aan/uit knop drukt. Dan kun je weer opnieuw beginnen – wat behoorlijk irritant is.

Instelmogelijkheden; de voornaamste reden dat ik heb gekozen voor de Homido zijn echter de instelmogelijkheden, Homido levert zijn VR Bril standaard met 3 verschillende rubberen houders waar je de lensen indrukt. De lange houders zijn voor bijziende mensen, de middelste houders voor normaals zicht en de korte houders voor verziende mensen. Hoewel het wat onhandig is om de houders te verwisselen werkt het principe goed. Dit in combinatie met het feit dat de lensbreedte is aan te passen en de afstand tussen de lenzen en het scherm zorgt ervoor dat bijna iedereen scherp kan zien.

VR Box 2
Gebruiksgemak; De VR Box 2 is iets vriendelijker in gebruik dan de Homido als je een kleine aanpassing doet. Bij de VR Box 2 heb je een aparte lade waarin je de telefoon zet, deze is geschikt voor 4-6 inch telefoons, de telefoon wordt op zijn plek gehouden door een kleine klem met een veer. Al gelijk riep dit mechanisme irritatie op omdat de onderkant van de lade bijna geheel vlak is. Door het klemsysteem worden de knoppen aan de zijkant van de telefoon permanent ingedrukt, wat natuurlijk niet handig is. Dit is makkelijk op te lossen door een klein rubbertje te plakken aan de onderkant van de lade. Het ‘laden’ van de telefoon is iets omslachtiger dan bij de Homido, maar voordeel is dat de telefoon niet per ongeluk aan of uit gezet kan worden en goed beschermd is, ook ziet het geheel er wat strakker uit.

Instelmogelijkheden; De VR Box 2 doet het zeer goed op het gebied van instelmogelijkheden, niet alleen is het mogelijk om met een normale bril op te kijken, ook zijn beide lenzen onofhankelijk van elkaar in breedte en diepte in te stellen, waardoor nog meer dan bij de Homido iedereen de bril perfect af kan stellen op hun eigen zicht. Enig kanttekening is dat de schuifjes een tikje stroever hadden mogen bewegen omdat ze nu soms per ongeluk uit positie schuiven.

Videokwaliteit en ervaring

Homido
Bij het opzetten van de bril merk je dat de hoofdbanden prettig zitten en zich goed laten verstellen, wel is de schuimrand die tegen je gezicht aandrukt wat aan de dunne kant waardoor je soms het harde plastic van de bril zelf voelt. Als je hier echter aan gewend bent is de beleving en kwaliteit van de video zeer indrukwekkend. De lenzen zorgen voor een erg scherp beeld en het beeld is ‘lensvullend’ waardoor je niets ziet van de telefoon of van de bril zelf waardoor het geheel realistisch aanvoelt. Wel beslaat de bril af en toe doordat de neusopening wat te groot is. Het is moeilijk om de ervaring te omschrijven maar de Homido scoort voor mijn gevoel goed met een zeer scherpe, levendige ervaring op een wellicht ietwat smalle kijkhoek (het beeld lijkt soms teveel ingezoomd).

VR Box 2
Bij het opzetten van de bril merk je dat de harde plastic houder waarin de 3 hoofdbanden samenkomen ietwat onprettig zit. Ook lijkt de bril ietwat te groot voor een gemiddeld hoofd, wel zijn de leerachtige kussentjes prettiger en steviger dan die van de Homido. Ondanks het grotere formaat en gewicht is het niet storend op de bril langere tijd op je hoofd te houden. De lenzen lijken van goede kwaliteit en het beeld is vergelijkbaar scherp met de Homido, daarnaast beslaan de lenzen ook niet of nauwelijks door de kleinere neusopening en de ventilatieopeningen naast de telefoon. Grootste nadeel van deze bril is echter dat zelfs bij een relatief grote telefoon als de Note 4 de kaders van de telefoon duidelijk zichtbaar zijn (de homeknoppen en de randen rond het scherm), dit doet duidelijk af aan de kijk-ervaring omdat je veel meer het gevoel krijgt dat je naar een kijkdoos aan het kijken bent die duidelijk omkaderd is door zwarte randen. De lenzen hebben dus een groter bereik dat wat zelfs de grootste telefoon kan opvullen. Wel lijkt het beeld iets meer in proportie (minder ingezoomd) dan bij de Homido. Dit is een gemiste kans aangezien de rest van de bril goed uitgewerkt is met een nette prijs.

Conclusie
Beide brillen hebben voor- en nadelen, vooralsnog komt de Homido als betere bril uit de bus, puur omdat de VR Box haar lensverhoudingen niet op orde heeft en de zwarte randen flink afbreuk doen aan de beleving. Toch valt ook aan de Homido het nodige te verbeteren dus ik zal blijven zoeken naar de perfecte VR Bril.

Homido ~ § 59,99 - § 79,99
+ Zeer goede lens/beeldkwaliteit
+ Redelijk handzaam formaat
+ Instelmogelijkheden voor mensen met een oogafwijking
+ Opbergtasje
- Beslaan van de lenzen
- Onprettig klemmechanisme (krassen/ onnodig knoppen indrukken etc)
VR Box 2 ~ § 39,99 - § 49,99
+ Goede lens/beeldkwaliteit
+ Strakke vormgeving
+ Zeer goed stelmogelijkheden, je kunt als verziende zelfs met en zonder bril scherp zien
+ Prettig laadmechanisme (na toevoeging van een rubbertje)
-- De verhouding van de lenzen tot het beeld klopt niet waardoor je zwarte randen ziet
- Ietwat onprettige houder van de hoofdband

Als je vragen of opmerkingen hebt over deze review dan hoor ik deze graag.